T.C. YARGITAY
2.HUKUK DAİRESİ
04.05.2023 TARİH
2022/11547 ESAS – 2023/2144 KARAR
TANIMA VE TENFİZ DAVASI – YABANCI ÜLKE MAHKEME KARARI – YARGILAMA GİDERİ VE VEKALET ÜCRETİ
Taraflar arasındaki tanıma ve tenfiz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararın davalı kadın vekili tarafından; vekâlet ücreti yönünden istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın vekili tarafından; yabancı mahkeme kararında nafaka ve velâyete dair kısmın hukuka aykırı olduğu ve vekâlet ücreti yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;
İlk Derece Mahkemesince, tanınmasına ve tenfizine karar verilen yabancı mahkeme kararında nafaka ve velâyete ilişkin olarak verilen karar taraflarca istinaf edilmeyerek kesinleşmiştir. Bu nedenle davalı kadın vekilinin, istinaf edilmeyerek kesinleşen bu yöne ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.
Davalı kadın vekilinin reddedilen yön dışındaki temyiz itirazları yönünden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 2002 yılında evlendiğini, bu evliliklerinden ortak çocukları olduğunu, evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle Münih Sulh Hukuk Mahkemesi Aile Mahkemesi Bölümünün 12.12.2016 tarih ve …. F ….. sayılı kararı ile boşandıkları, boşanma kararının 31.01.2017 tarihinde kesinleştiğini, yabancı mahkeme kararının Türkiye’de geçerlilik arz edebilmesi için tanınmasına ve tenfizine karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.
Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın yetkili mahkemede açılmadığını, iş bu dava ile ilgili yargılama yapmakla yetkili ve görevli mahkemenin Uşak Aile Mahkemesi olduğunu, yetkisizlik kararı verilmesi gerektiğini, davanın açılmasına kadının sebebiyet vermediğini, kadın yararına tazminata ve nafaka takdir edilmesi gerektiğini, yabancı mahkeme kararında bu hususların eksik olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Dava, İzmir Nöbetçi Aile Mahkemesine hitaben açılmış ve İzmir . Aile Mahkemesine tevzi edilmiş, İzmir . Aile Mahkemesinin 2021… Esas, 2021… Karar sayılı kararıyla davanın yetkisiz mahkemede açılmış olası nedeniyle dava şartı bulunmadığından davanın usulden reddine, yargılama harç ve giderlerinin yetkili ve görevli mahkemede değerlendirilmesine karar verilmiş ve dosya Uşak Aile Mahkemesine gönderilmiştir.
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların Almanya Federal Cumhuriyeti Devleti Münih Sulh Hukuk Mahkemesi-Aile Mahkemesinin 12.12.2016 tarih ve … F ….. sayılı, 12.12.2016 tarihinde kesinleşen kararı ile boşandıkları, davaya konu kararın 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun’un (5718 sayılı Kanun) 58 … maddesindeki yasal unsurlarının gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ilişkin Almanya Federal Cumhuriyeti Devleti Münih Sulh Hukuk Mahkemesi-Aile Mahkemesinin ….. F …… sayılı, 12.12.2016 tarihinde kesinleşen kararın tanınmasına ve tenfizine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile her ne kadar davalı kadın vekili istinaf itirazında, yetkisizlik kararı nedeniyle nihai kararda lehine vekâlet ücreti takdir edilmesi gerektiği halde takdir edilmemesinin hatalı olduğundan bahisle kararın kaldırılmasını ileri sürmüşse de uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai kararda haklılık durumuna göre yargılama giderlerinin hüküm altına alınmasının yeterli olduğu, davalı kadın vekilinin yetkisizlik kararı nedeniyle kadın yararına vekâlet ücretine hükmedilmediği yönündeki itirazının haklı sebebe dayanmadığı gerekçesiyle davalı kadın vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Uyuşmazlık; yabancı mahkeme kararının tanıması, tenfizi ve kadın yararına vekâlet ücreti takdir edilmesi şartlarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.
5718 sayılı Kanun’un 50 nci, 52 nci, 54 üncü ve 58 … maddeleri. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 323 üncü maddesi, 326 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 … maddesi, 371 nci maddesi.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 … maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen …, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Açıklanan sebeplerle; davalı kadın vekilinin yabancı mahkeme kararında nafaka ve velâyete dair kısmın hukuka aykırı olduğuna yönelik temyiz dilekçesinin REDDİNE, davalı kadın vekilinin vekâlet ücretine yönelik temyizinin incelenmesine gelince; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 … maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 04.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
